terug    

geschreven op 11-10-2017    


1 bg






Mijn geheime recept bij grieperige toestanden

Ik was de voorbije dagen wat 'under the weather'. Het Engelse gezegde voor grieperig en rillerig, wat voor mij synoniem staat met onder je dons kruipen op een gure, regenachtige dag terwijl de verse kippenbouillon staat te dampen op het vuur. Alleen: als je kinderen hebt, is dat 'under the weather'-zijn lang niet zo gezellig...

Toen de kinderen nog klein waren en thuis kwamen met een hoop virussen en bacteriën van de crèche, was ik non stop ziek. Lees: ik was ziek tussen 20 uur 's avonds en zes uur 's morgens. De avonden dat ik snotterend, met hoofdpijn en een Dafalgan in bed kroop, deed ik een schietgebed dat ze zouden doorslapen die nacht. En overdag was het gewoon overleven, verstand op nul en alle vier uur een stevige Dafalgan.

Uitzieken zoals het zou moeten
Nu ze wat groter zijn, is dat ziek zijn minder dramantisch. Ik kan hen uitleggen dat ik ziek ben, in de zetel gaan liggen en - hoera - al eens een half oog dichtknijpen en een minidutje doen terwijl zij zitten te spelen of voor tv zitten. Maar toch... de tijd dat ik 's morgens voelde dat ik iets onder de leden had en terug in bed kroop tot na de middag en vervolgens wat lamlendig voor tv te hangen, is definitief voorbij. Er is een man die op de krant werkt en dus op zon- en feestdagen naar de redactie moet, er zijn kinderen die in het weekend naar voetbal en dansles gereden moeten worden, er zijn beloften gedaan om Uno te spelen of - erger nog! - naar de Efteling te gaan, er is was en strijk die gedaan moeten worden, een lege ijskast die gevuld moet worden... Kortom, uitzieken zoals het zou moeten, dat komt er niet meer van. Daarom heb ik de voorbije jaren mijn toevlucht gezocht tot een hoop lapmiddelen - klassiek en alternatief - om de storm sneller te laten passeren.
 
1 Echinacea
Ik ben als kind groot geworden met winterse Echinacea-kuren, een vies goedje dat een zegen is voor je weerstand. Het gebruik ervan is wat in onmin geraakt toen ik mijn man leerde kennen; hij was (en is) nog steeds geen voorstander van homeopathie en plantenextracten. Maar ik heb de pot pillen (gelukkig bestaat ie nu in smaakloze tabletten) toch weer een prominente plek gegeven het voorbije weekend.

Echinacea is een plant die alleen voorkomt in Amerika. Indianen maakten van de bladeren ervan een papje dat ze smeerden op huidwonden om die sneller te laten genezen. Later werd de wonderplant onderzocht in het labo van dokter Vogel, die ontdekte dat Echinacea een effect heeft op onze witte bloedcellen en dus onze weerstand.
'Baadt het niet, dan schaadt het niet', zeggen non-believers die het meteen op één hoop gooien met homeopathie. Maar een plantenextract is géén homeopathie - om van dat laatste te kunnen spreken, moet er sprake zijn van verdunning van het extract en een bepaalde manier van schudden. Echinacea is gewoon een plant die goed is voor je weerstand. Zoals aloe vera wordt gebruikt bij huidwonden, gember bij maagklachten, kurkuma bij ontstekingen... Een natuurlijke manier om je weerstand te boosten dus.
 
2 Mijn infraroodsauna
Ja hoor, op zo'n 'under the weather'-dagen draait ie overuren. Het voelt niet alleen heerlijk om goed op te warmen als je lichaam vanbinnen koud is, het is ook goed voor je weerstand, zo blijkt uit een aantal onderzoeken.

3 Keep calm & go to bed
Al bij al probeer ik dat 'doorploeteren op Dafalgan' echt te beperken. Ik zeg afspraken af en ga met de kippen op stok. Want je immuunsysteem, dat op het moment dat je grieperig wordt een vijandelijk virus dat je lichaam aanvalt, probeert op te ruimen, is echt wel gebaat bij rust. Anders kan het z'n werk niet doen, zo simpel is het.
 
4 Zoek het verder
De meeste virussen zijn heel onschuldig; je ziekt ze uit en na een dag of drie ben je weer de oude. Maar er zijn ook heel wat mensen die eigenlijk voortdurend snotteren en niezen, die elke wéék het gevoel hebben dat ze 'iets aan het afweren zijn'. Bij mij was dat ook het geval voor ik mijn amandelen liet trekken. Nee, ik had niet zo vreselijk veel keelontstekingen, maar ik voelde me wel te vaak under the weather. Gelukkig had ik een NKO-arts die verder keek dan mijn keel diep was. Mijn amandelen waren niet zwaar ontstoken, maar wel dik en verkleefd. En ze gaven aan mijn immuunsysteem de hele tijd de boodschap: aanvaller in zicht, maak je borst maar nat. Die chronische staat van paraatheid (lees: moeheid) bleek uit een bloedonderzoek. Dus soms is het goed om wat verder te zoeken, je heil te zoeken bij klassieke en alternatieve experts. De oorzaak waarom je immuunsysteem overuren draait of net niet goed genoeg werkt, kan van alles zijn. Een onderliggende ziekte zoeken én vinden is vaak een kwestie van de juiste mensen op de juiste stoel, de juiste symptomen die bij de juiste expert een belletje doen rinkelen. Dat vraagt soms wat tijd, maar het loont.
 
Want kijk, na drie dagen zweten, rusten en Echinacea ben ik erdoor. Vroeger sleepten verkoudheden wéken aan, om dan gewoon opnieuw in alle hevigheid los te barsten. Twee amandelen minder en een serie wondermiddeltjes later, weet ik dat je ook mét energie de winter in kunt stappen.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

geschreven op 11-10-2017    

  terug    

Reacties : Mijn geheime recept bij grieperige toestanden
 
Reageer

Naam :
  Uw email adres wordt niet gepubliceerd.
E-mail :
Bericht :
  Uw bericht wordt voor publicatie gecontroleerd.
 
 
   
 


  terug    







 
 




Powered by Cobretti | WebDevelopment by WebContact WebDesign