terug    

geschreven op 14-10-2016    


1 bg






De kracht van stilte

Na een weekje in New York trok ik gisterenavond voor het eerst de deur van mijn saunacabine weer achter me dicht. Het verschil was immens: in the city that never sleeps ontsnap je nooit aan lawaai van toeterende taxi's, razende metro's, muziek in winkels en op straat, gigantische lichtpanelen op Times Square... New York is een stad die voortdurend prikkelt, bruist en raast.
Ik moet toegeven, het was even wennen maar ik vond het best leuk - take away coffee (tea in mijn geval) met verse granola on the go, eten anyplace anytime, winkels die 24/7 open zijn, iedereen die je 's morgens begroet met een enthousiaste 'hi, how are you today?'...  Ja, het beviel me wel. Ik moest er zelfs van afkicken toen we weer op Belgische bodem stonden. Weer dat gewone ritme -  kinderen die op vaste tijdstippen eten, spelen en slapen. En vooral... die stilte hier.
 
Op een eiland
Normaal is mijn sauna-moment hét moment om bij te lezen. Ik neem een stapel boekjes mee in mijn cabine en begin eraan. Maar gisternavond had ik er geen behoefte aan, ik wilde gewoon rust. En ik dacht aan wat Martine Jockheere me enkele maanden geleden vertelde, toen ik haar interviewde over haar infraroodsauna: "Ik lees nooit in mijn sauna, ik wil compleet ontspannen zijn. Ik zit gewoon in mezelf gekeerd, op mijn eiland. Soms met muziek op, maar vaak ook in stilte."
 
Wel, gisterenavond begreep ik haar helemaal. Hoe heerlijk het is om gewoon te zitten en te zijn, in stilte. Het deed me denken aan die cursus mindfulness die ik ooit volgde, waarin we moesten mediteren op een houten bankje zodra de gong had aangegeven dat het "stilte-tijd" was. Je zit daar wat te zitten en na twee minuten word je ongemakkelijk van het niks doen, van de gedachten die beginnen te malen. Je begint te wiebelen, kijkt eens rond naar al die andere mensen die in stilte proberen te zitten en je doet alle moeite van de wereld om je te concentreren op 'het niks denken', wat natuurlijk niet lukt.
 
Maar gisterenavond in mijn sauna ging het me prima af, dat niksen. De truc is om je ogen te sluiten, de warmte te laten inwerken, een houding te zoeken die comfortabel is en dan gewoon te genieten. Voor ik het wist waren mijn 45 minuten me-time voorbij en begon de ratrace opnieuw - ware het niet dat een ratrace in mijn dorp nog altijd mijlenver ligt van wat een ratrace in New York betekent. En misschien maar goed ook dat een mens af en toe de deur achter zich kan dicht trekken om zich te laven aan rust, saaiheid en stilte. Alleen de lekkere take away tea met granola; die ochtendgewoonte zouden ze hier ook mogen installeren ;-)
 
 
 

geschreven op 14-10-2016    

  terug    

Reacties : De kracht van stilte
 
Reageer

Naam :
  Uw email adres wordt niet gepubliceerd.
E-mail :
Bericht :
  Uw bericht wordt voor publicatie gecontroleerd.
 
 
   
 


  terug    







 
 




Powered by Cobretti | WebDevelopment by WebContact WebDesign