terug    

geschreven op 14-02-2017    


1 bg






Waarom ik even afscheid moet nemen van mijn infraroodsauna

Gisterenavond om 20.32 uur precies heb ik voor de laatste keer de deur van mijn infraroodsauna achter me dicht getrokken. Niet dat ik 'm weggeef in een vlaag van vrijgevigheid, niet dat ie binnenkort op tweedehands.be zal staan pronken, evenmin heb ik schulden en komt een deurwaarder mijn waardevolle cabine in beslag nemen. Nee, ik moet op doktersadvies drie weken lang de deur van mijn cabine hermetisch gesloten houden. Geen avondlijke zweetsessies meer voor mij. En dat allemaal omdat ze morgen een tache de beauté gaan wegsnijden.
 
Afspraak om middernacht
Op de vorige ladies infrared night hebben we, naast genoten van de bubbels en de infraroodstralen, ook iets bijzonder nuttigs gedaan: we hebben - komt ie - gezamenlijk een afspraak gemaakt bij onze dermatoloog. Want er zijn zo van die dingen die moeten gebeuren in het leven maar die je steeds uitstelt: zout in de vaatwasser kappen, die microgolfoven die niet meer werkt naar het containerpark brengen... en dus ook een afspraak maken bij de huidspecialist om alle plekjes en vlekjes te laten checken. En zo kwam het dat zes ietwat licht beschonken dames die novemberavond allemaal tegelijk rond middernacht online een afspraak maakten bij dezelfde huidspecialist. We konden er pas in maart terecht, maar het was alvast één ding minder op onze todolijst.

Peertjesverlichting
Vier maanden later sijpelden de hoera-berichten één voor één binnen. Vriendin F. moest naar haar teennagel laten kijken, maar verder was ze goedgekeurd. Vriendin A. was helemaal in orde. En ook vriendin L. bleek goedgekeurd. Ook mijn vlekjes bleken allemaal in ongevaarlijke staat, ook de tache de beauté die als sinds mensenheugenis op mijn gezicht staat. Maar toch vroeg ik haar of ik 'm niet zou laten wegnemen. Vriendinnen zeiden wel: 'Niet doen hoor, die hoort bij jouw gezicht!'. Maar het is zoals peertjesverlichting in je gang die er al zeven jaar hangt na de verbouwing: op den duur zie je die niet meer en ben je ze gewoon, tot iemand zegt: 'zeg, wat hangen die peertjes hier nog? Heb je al eens gedacht aan échte, mooie verlichting?'.
 
En zo is het ook met mijn vlekje. Die tache de beauté is allang niet zo mooi meer want ze wordt groter en dikker. En dus gaat ze eruit morgen, na een jaar twijfelen. Mijn infraroodsauna zal ik drie weken niet mogen gebruiken, drukte de platische chirurg die het vlekje zal wegsnijden, me tijdens het vorige consult op het hart. Na een week mogen de draadjes eruit en dan moet ik nog een tweetal weken wachten vooraleer ik mijn infraroodritueel weer mag hervatten.
 
Littekenmassage
Ik ga het haar niet vertellen - ik denk niet dat ze deze blog leest - maar dát advies ga ik dus lekker negeren. Er zijn inderdaad enkele gevallen wanneer je niet in je cabine mag - nabloedingen na mijn amandeloperatie was er één van - maar een litteken mooi laten herstellen? Daarvoor kruip ik net een keer méér in mijn sauna. Afgelopen zomer had ik mijn vinger zwaar tweedegraads verbrand - iedereen waarschuwde me dat het voor eeuwig en altijd een litteken zou blijven. Maar ik ben gewoon in mijn sauna blijven gaan en die vinger ziet eruit als nieuw. Het is algemeen geweten dat doorbloeding ervoor zorgt dat je huid soepel blijft en zo littekens mooier genezen. Littekenmassage is zo'n techniek, maar mijn infraroodsauna doet net hetzelfde.
 
Dus ik ga ervoor, voor die snede morgen én mijn infraroodsauna-verbod. Zolang de draadjes erin zitten, blijf ik eruit. Maar over een dikke week sluip ik in alle stilte weer mijn sauna in. En ik laat jullie weten wat het resultaat is: een nóg groter litteken of een gezicht dat eruitziet alsof ik weer 16 ben :-)
 
 

geschreven op 14-02-2017    

  terug    

Reacties : Waarom ik even afscheid moet nemen van mijn infraroodsauna
 
Reageer

Naam :
  Uw email adres wordt niet gepubliceerd.
E-mail :
Bericht :
  Uw bericht wordt voor publicatie gecontroleerd.
 
 
   
 


  terug    







 
 




Powered by Cobretti | WebDevelopment by WebContact WebDesign